Heftige noodkreet van ouders overleden Gerjan: 'Verbied de drug 3-MMC!'

WEZEP - Het is een noodkreet, recht uit het hart. Gerrit en Bea van 't Hul uit Wezep willen dat de drug 3-MMC zo snel mogelijk verboden wordt. Hun zoon Gerjan maakte vorige maand een einde aan zijn leven. Volgens zijn vader en moeder kwam dit door het gebruik van 3-MMC. De familie Van 't Hul schreef een emotionele brief hierover aan staatssecretaris Paul Blokhuis van Volksgezondheid.

De grote zwarte labrador Sem begroet het bezoek enthousiast bij binnenkomst. Voor de hond is er geen vóór en geen na 10 oktober, maar voor Gerrit en Bea is alles veranderd. Op het kastje in de woonkamer staan foto's van hun zoon Gerjan, op een schaal ernaast liggen wat waardevolle spulletjes van hem: een knuffeltje, wat sieraden en zijn vingerafdrukken waarvan zus Natascha graag een tatoeage wil laten zetten. Gerjan is 26 jaar geworden, 10 oktober in de vroege ochtend is hij voor de trein gesprongen. "Een wanhoopsdaad", zegt moeder Bea overtuigd. "Toen ik hoorde dat er iemand om het leven was gekomen op het spoor, wist ik meteen dat het om Gerjan ging. Maar we kregen pas rond de middag echt bevestiging. "

Verdriet en woede

"Ik heb toen heel hard en vaak gevloekt, hier achterin de tuin", zegt vader Gerrit terwijl hij naar buiten wijst. Het verdriet is ontzettend groot, maar er is ook veel woede. Want het ging al lange tijd niet goed met Gerjan. Op zijn achttiende werd ADHD geconstateerd, maar medicijnen hadden een verkeerde uitwerking op hem. "Af en toe nam hij toen een jointje, om rustiger te worden", vertelt Bea. Hij had zijn eigen huisje, op een paar honderd meter van zijn ouders vandaan. Hij had zijn mbo-opleiding afgerond en had daarna verschillende banen. "Maar dat liep vaak mis. Hij werkte hard en deed heel erg zijn best, maar kon de druk dan toch niet aan. "

Op een gegeven moment begint hij met het gebruik van diverse soorten harddrugs. Wat later komt daar de legale drug 3-MMC bij. "Daarvan werd hij heel helder en rustig in zijn hoofd. Maar als het uitgewerkt was, begon de ellende. Dan werd hij depressief en kreeg waangedachten. Hij bestelde het gewoon online. Er gingen honderden euro's aan op. "

Als de 3-MMC was uitgewerkt, begon de ellende

Steeds slechter

Het laatste jaar gaat het steeds slechter met Gerjan. Zijn ouders, zus en vrienden zien hem afglijden. "Als de drugs was uitgewerkt, kon hij heel angstig worden. Hij zag dingen die er niet waren. Hij dacht dat iedereen hem bespioneerde en dat er overal camera's hingen", vertelt zijn vader. "Hulpverleners hield hij regelmatig voor de gek, want als hij iets had genomen voorafgaand aan een afspraak leidde hij ze met zijn praatjes om de tuin. Dan was hij heel welbespraakt en scherp", vult zijn moeder aan.

Zijn ouders maken zich steeds meer zorgen en een paar keer volgt er gedwongen opname, omdat het dan helemaal misgaat. Maar elke keer staat hij na een paar dagen weer buiten. Ook dit najaar gaat het de verkeerde kant op. Gerjan is volgens zijn ouders psychotisch en vaak helemaal de weg kwijt. "Bij de hulpinstantie in Zwolle, waar hij in behandeling was, hebben we erop aangedrongen om hem op te laten nemen. Maar dat gebeurde niet. "

Op 9 oktober pint Gerjan weer honderden euro's van zijn rekening. Voor 3-MMC, weten zijn ouders. "Ik heb later de afschriften teruggezien. Ja, je kan dat spul zo bestellen. Onvoorstelbaar. " Die middag komt hun zoon nog bij hen thuis. "Toen zat hij er helemaal doorheen. Hij huilde en zag geen uitweg. Maar hij wilde zich niet laten opnemen", vertelt Bea. Die dag zien zijn ouders hem voor het laatst.

Emotioneel betoog

Ze kunnen nooit bewijzen dat de drug 3-MMC hun zoon de dood heeft ingejaagd, maar voor hen is het duidelijk. "En daarom willen we iedereen waarschuwen. Helemaal hier in Wezep en Oldebroek, waar het gebruik hoog is", zegt Bea aangeslagen. Een hulpverlener die Gerjan begeleidde, bevestigt zijn verslavingsproblematiek van 3-MMC. Het emotionele betoog in de brief naar Blokhuis is inmiddels verstuurd, Bea en Gerrit hopen op een reactie. "Wij krijgen onze zoon er niet mee terug, maar zo kunnen we misschien toch nog iets doen, want niemand moet dit meemaken", zucht Gerrit.

Hond Sem zit inmiddels recht voor Gerrits neus aandacht te trekken: het is tijd om te eten. "Sem was ook Gerjans maatje. Hij wilde hem altijd meenemen naar zijn eigen huis, maar dat was geen optie. Hij moest eerst voor zichzelf kunnen zorgen... maar zover is het dus nooit gekomen", zegt Gerrit, terwijl hij de labrador een aai over zijn kop geeft.

Wil je met iemand praten over zelfdoding? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie: 0900-0113 of via 113.nl.

Zie ook:

💬 WhatsApp ons!
Heb jij een tip of opmerking voor de redactie? Stuur ons een bericht op 06 - 220 543 52 of stuur een mail: omroep@gld.nl!
Meer over dit onderwerp:
WEZEP GEMEENTE OLDEBROEK
Deel dit artikel: