Zin in Zondag | De dominee komt voorbij | Jan-Derk de Bruin

Straks kom ik terug van mijn missie in het buitenland van 3,5 maand. In wat voor Nederland keer ik terug?...

Luister hier naar het fragment

Straks kom ik terug van mijn missie in het buitenland van 3,5 maand. De vraag die mij bezighoudt is, in wat voor Nederland keer ik terug?

Een land met mondkapjes en oogkleppen? Ik volg het nieuws uiteraard op de voet. Het covid virus is nog niet onder controle en overwonnen… maar het lijkt dat met de versoepelingen rondom het corona virus, mensen zich blijkbaar vrijer voelen de eigen mening en eigen ideologie ten koste van de ander breder uit te meten en op te dringen.

Ondanks de wellicht goede intenties bespeur ik alleen maar zaaien  van verdeeldheid,  ik hoor polariserende teksten die aanzetten tot geweld of dreigen daartoe. Ik mis taal van verbinding en verbroedering en oproep tot eensgezindheid en dan schrik ik echt…. Meer dan ooit…..Ik vraag me af waar de Geest van Pinksteren is… de uitwerking van het feest wat we begin deze maand vierden. Waar is de gezonde dialoog, een fatsoenlijk gesprek waar het gaat om de ander van harte begrijpen ook al ben je het hartsgrondig oneens met elkaar.

Mij werd onlangs online voorgehouden:  Dat ik bevoorrecht ben, omdat ik een blanke huidskleur heb. De meesten hebben niet gevraagd betrokken te worden in de discussie rondom racisme maar worden er wel op aangesproken.  Nog niet eerder was ik aangesproken op mijn huidskleur. Ik ben een bevoorrecht mens dat klopt, zo voel ik het ook….maar ik weet niet of ik het zo bedoel als werd geïnsinueerd. Ik zou het graag anders willen omschrijven. Ik ben een begenadigd mens.. omdat hem die ik God noem mij levensadem gunt. Op grond waarvan zou ik dat verdiend hebben?

Dat ontsloeg me overigens niet om mijn eigen verantwoordelijkheid op te pakken. Zij die zeggen dat ik bij voorbaat bevoorrecht ben… kennen mijn verhaal niet en willen die blijkbaar ook niet kennen. Dat raakt mij. Ik werd geboren als zoon van een boerenknecht, in mijn kinder & jeugd jaren drong de rafelige zijde van de werkelijkheid zich hard aan mij op.  Ik moest letterlijk en figuurlijk zelf vechten om staande te blijven en mijn hoofd boven water te houden. Ik had de wind niet in de zeilen. Daardoor waren er fases dat ik opstandig en rebels was. Mijn hoofdmeester op de basisschool noemde mij ‘onbeschaamde vlegel’

Ook na de jeugdjaren ging het leven niet altijd over rozen,  met vallen en  opstaan, ging ik soms kruipend verder.

Nu ruim veertig jaar later kijk ik terug en ben ik toch dankbaar voor wie ik ben en waar ik sta. Niet omdat ik bevoorrecht ben op de wijze waarop me dat werd aangewreven, niet omdat ik een lieverdje was maar omdat ik me begenadigd voel.  Nee, ik voel me niet bevoorrecht maar wel begenadigd omdat er ook die Ander was met hoofdletter A die in mijn eigen zoeken, vertwijfeling en worsteling zijn naam heeft waargemaakt  “Ik zal er altijd voor je zijn en nooit uit Mijn handen laten vallen”.  Anders was ik volgens mij verzopen.

Onze maatschappij en samenleving piept en kraakt. De snel getrokken conclusies slaan het gezonde gesprek dood. Oordeel vellen zonder vragen stellen zo lijkt het.   Het lijkt wel alsof verschillen er niet meer mogen zijn, hoewel ik diversiteit beschouw als een goddelijk geschenk. 

Wat we volgens mij nodig hebben is een geest van genade…. Genade waarbij we onszelf niet op de borst slaan, prat gaan op eigen verdiensten of inzichten of wentelen in ons eigen gelijk, maar waar we ook anderen ruimte gunnen om zichzelf te kunnen zijn, ook in hun kwetsbaarheid.  Ruimte om te ademen en met elkaar te komen tot een samen-leving “waarin plek is onder de zon voor iedereen, waar ook iedere stem telt, waar mensen in staat zijn verantwoordelijkheid te nemen voor eigen leven en ruimte krijgen te kunnen zijn wie ze willen zijn”. Waar een ieder zich begenadigd mag voelen. 

Ik laat me graag verrassen als ik over een kleine maand voet zet op vaste grond in Nederland.

💬 WhatsApp ons!
Heb jij een tip of opmerking voor de redactie? Stuur ons een bericht op 06 - 220 543 52 of stuur een mail: omroep@gld.nl!