Zin in Zondag | De dominee komt voorbij | Dorien van Bosheide

Wie van de drie...

Elke zondagmorgen bezinnen we in Zin In Zondag een moment

en op 19-04-20 kwam gevangenispredikant Dorien van Bosheide voorbij.

 

Zij vertelde over de afgelopen weken in de gevangenis:

“Wat ik bijzonder vind aan deze tijd is de creativiteit die naar voren komt, ook in de gevangenis.

Er worden kaarten gemaakt voor mensen in verzorgingshuizen om zo mee te leven in de situatie die daar is.

Met Pasen kregen we extra bloemen. Zodoende kon iedere ingeslotene een bloem krijgen met een kaartje eraan. Als blijk van betrokkenheid".

 

In haar column vertelde ze over een bijzondere ontmoeting met drie gevangenen:

“Er kwam een telefoontje van een van de afdelingen. Kan je komen Dorien?

In de gemeenschappelijk ruimte zaten 3 mannen.

Kees, Anton en Jan.

Ze hadden een probleem.

Kees zei: Ik ben de incarnatie van Jezus.

Waarop Anton hem onderbrak: Nee, ík ben de incarnatie van Jezus.

Jan schreeuwde er tussendoor: Dat zeggen ze nu wel, maar ik ben de échte incarnatie van Jezus.

Dominee, u praat élke dag met Jezus, vertel hen dat ík de echte ben.

Het eerste waaraan ik dacht is het spelprogramma: Wie van de drie”.

 

Luister hier naar de volledige column van gevangenispredikant Dorien van Bosheide:

 

Lees hier de volledige tekst:

Wie van de drie?

Er kwam een telefoontje van één van de afdelingen. “Kan je komen, Dorien?”

In de gemeenschappelijke ruimte zaten drie mannen. Kees, Jan en Anton. Ze hadden een probleem.

Kees zei: “Ik ben de incarnatie van Jezus.” Waarop Anton hem onderbrak: “Nee, ík ben de incarnatie van Jezus. Jan schreeuwde ertussendoor: “Dat zeggen zij nu wel, maar ík ben de echte incarnatie van Jezus! Dominee, u praat elke dag met Jezus. Vertel hen dat ik de échte ben!”

Het eerste waaraan ik dacht, was het spelprogramma ‘Wie van de drie?’ [Ik moest lachen. Wil de echte Jezus nu opstaan], maar dat sprak ik natuurlijk niet uit.

Al zoekende kwamen we tot een gesprek. We spraken over de verhalen die Jezus had verteld en de gebeurtenissen die opgeschreven stonden.

Jan vond het verhaal van Zacheus erg mooi. Hoe Jezus bij Zacheus ging eten en hoe ze samen in gesprek gingen. Jezus nam alle tijd, terwijl de bobo’s uit de stad toekeken.

Kees hield van het verhaal van de Barmhartige Samaritaan, omdat hij zó graag mensen wil helpen.

Anton noemde de ontmoeting met de Samaritaanse vrouw bij de put. Zij kon vol enthousiasme vertellen wat zij had meegemaakt; aan al die mensen die haar niet wilden kennen, maar nu wel luisterden.

Alle drie hadden de mannen een verhaal dat ze zó graag zelf hadden willen meemaken, dat het - in hun beleving - (bijna) echt was gebeurd.

Het verhaal dat ik naar voren bracht, was de ontmoeting van Thomas met Jezus, vlak na zijn opstanding. Thomas wilde Jezus’ wonden zien en voelen, om zeker te weten dat Hij het wel echt was die zijn vrienden hadden gezien. Jezus toonde hem zijn handen, voeten en zij.

Wat mij hierin fascineert, is dat we de gewonde Jezus mogen verkondigen, die alle facetten van het leven kent. De vreugde, de pijn, het verdriet en het lijden dat het leven in zich heeft, dat we daar doorheen mogen ontdekken, op weg mogen gaan. En ons mogen blijven verwonderen over wat de gewonde Jezus ons wil leren. Met Kees, Jan en Anton en wie zich wil aansluiten.

 

💬 WhatsApp ons!
Heb jij een tip of opmerking voor de redactie? Stuur ons een bericht op 06 - 220 543 52 of stuur een mail: omroep@gld.nl!