Ton (84) voelt zich eenzaam in deze coronaperiode: 'Onderschat dit niet'

ERMELO - 'Let een beetje op elkaar', is het devies. Maar vergeet elkaar niet, zouden we daaraan kunnen toevoegen. In deze tijden zonderen ouderen zich af. Zij zijn aan huis gekluisterd, krijgen amper bezoek. 'Onderschat dit niet', drukt Ton Heukels uit Ermelo ons op het hart.

Daar zit je dan. Het tikken van de klok klinkt met de dag luider. Iedere ekster die zich nestelt voor het raam is een noviteit in die slepende dagen van sociale afzondering. In de mailbox van Omroep Gelderland een bericht van Ton Heukels, uit Ermelo.

Alleen, met herinneringen

Vanuit zijn appartement schrijft hij ons: 'Ik ben 84 jaar, alleenstaand. Mijn echtgenote is pas overleden. Het valt niet mee om in je rouwperiode niemand te kunnen of mogen ontvangen. Alleen in je woning, met herinneringen.'

Heukels probeert zich te vermaken met een boek, een film. Soms een wandeling of een boodschap, want die doet hij nog zelf. 'Anders kom ik helemaal niet meer onder de mensen', vertelt hij telefonisch. 

'Ik viel in een gat'

De 84-jarige, vroeger politieagent, blijkt nog goed bij de pinken. Hij vindt het niet erg via de telefoon bij te kletsen naar aanleiding van zijn e-mail. Integendeel: Heukels wil vertellen over zijn situatie, die exemplarisch is voor veel ouderen: 'De situatie wordt onderschat voor mensen zoals wij', vindt hij.  

'Mijn vrouw overleed op 3 december op 79-jarige leeftijd aan Alzheimer. Ik nam de laatste tijd de zorg op mij. Ook toen zij in het hospice zat, kwam ik er dagelijks. Na haar overlijden viel ik in een gat. En toen kwam de coronacrisis...'

Eenzaamheid

Langzaamaan begint Heukels weer wat te lezen; daar had hij tijden geen rust voor in zijn hoofd. Hij wandelt naar het kerkhof, naar het graf van zijn vrouw. Maar er is ook veel eenzaamheid, die een groot deel van zijn dag tekent. Alleen in huis. 

Heukels kijkt uit naar de tijd dat hij zijn kinderen en kleinkinderen weer in de armen kan sluiten. Dat hij weer naar de fitness mag en kan zingen in zijn kerkkoor. Tot die tijd blijft hij thuis. 'Maar de kinderen bellen gelukkig regelmatig', besluit Heukels.

Lees ook: Gemis en verdriet in Bennekom; de pijn achter een nieuwsbericht

Deel dit artikel: