Zin in Zondag | De dominee komt voorbij | Jan Leijenhorst

‘Als alles duuster is, ontstaek dan een lichten licht'.

Luister hier naar het fragment

Al zo’n vief jaor gao ik op paosmorgen zo’n half uur veur dat ze zunne opkump naor de begraafplaatse bi’j ons in Barchem.

Dan zet ik daor de vuurschale klaor met een paar holtblökke en met wat anstaekblökskes staek ik dan het holt an.

As het dan good brendt, loop ik naor de karke, de Barchkerk. Do de deure los en wachte dan op zo’n tien töt vieftien gemeenteleden.

In de kerkruumte gao-w dan in een kringe staon en zingen wi’j: ‘Als alles duuster is, ontstaek dan een lichten licht'.

Dan nump de diaken de nieje paoskaerse en lope wi’j naor de begraafplaatse.

Dat is bi’j ons in Barchem dichte bi’j de karke, zo’n 100 meter.

Op de begraafplaatse lopen wi’j naor het vuur dat daor brendt en gao-w in een kring staon.

Dan laest ene van ons het opstandingsevangelie veur, vake uut Johannes.

En dan stekt de diaken de paoskaerse an, an ’t vuur.

Dan zingen wi’j: ‘Licht, dat ons anstöt in de morgen, veurtiedig licht, daorin stao-w dan'.

Dan krie-w de gelaegenheid um gaele narcissen te leggen op de graven van eur, dee-t ons in de gedachten komt.

En met de nieje paoskaerse lopen wi’j dan naor de karke. Zet de Paoskaerse op den standaart en lope wi'j naor de Wingerd, het gebouwtje bi'j de karke en drinkt daor een köpken koffie.

Dan gao-w naor huus hen um dan teggen tien uur mekare weer te zeene veur de pasomaorgen familiedienst.

Dit jaor ging het wat anders. Wi’j waren met een heel klein groepje, met zien zeuvenen.

Maor wi’j hebt hetzelfde edaone as andere jaoren. Want wi’j geleuft der heilig in dat het opstandingsverhaal van God wieter geet, zich neet teggen lut hollen deur een virus.

Dat just daor, waor-t het donker het meest eveult wordt, op het karkhof, of op de intensif cares van de zeekenhuze, of in de kampen van de vluchtelingen, bi’j de leu in rampgebieden, in de huze van verdreet en gemis,

Dat waor de dood en het kwaod het liekt te winnen, dat just daor het opstandingsevangelie mot klinken, umdat wi'j teggen de klippen op, teggen alle nood en dood in, blieft geleuven dat leefde, Gods leefde ovverwunt.

Dat wetten, dat lecht in het duuster, dat brent jo iedere kaere as wi’j in de karke bi’j mekare komt en samen het verhaal van Gods leefde viert.

In dissen tied dan allene wat op afstand, via ’t internet en beeldverbindingen.

Maor wal echt verbonden in dat ene geleuf: dat wi’j in Gods name verschil maken könt.

 

Op een mooie sabbat kump de zunne van de rabbi bi’j zien vader de studeerkamer binnen.

Hee geet recht teggeovver zie va staon en zeg vinnig:

Va, i’j praot toch zovölle ovver God, i’j wet toch zovölle van God.

No, as ik God was, dan, dan wist ik het wal, dan wet ik wal wat ik met dissen welt doon zol.

A-j toch allemaole laest wat de leu uuthaalt, wat der veur ellende is, armoo, maord, verkrachting,milieuverontreininging, en no dat virus.

Enen groten troep allemaole.

As ik God was dan zol ik…..

Maor hee krig gin kans um wieter te klagen ovver alles wat der mis is, want zie vader steet op, rent naor de studeerkamer deure, dut den met een groten zwaai los en löp de gang deur en dut de veurdeure wiedwagens los.

Den jonge schrikt en denkt dat hee zien vader heel arg kwaod emaakt hef.

Bu-j no kwaod op mi’j, vrög he aan zien va.

Helemaols neet, zegt de vader, ik bun just harstikke bli’j met ow.

Gao maor rap de straote op en dan kö-j metene beginnen met dat wat God, volgens ow, mot doon.

Dat is veur mi’j Paosen, opstaon, naor buten gaon en doon wat wi'j van God vraogt, maor wat God eigenlijk van ons vrög.

Het goeie doon, vrae brengen, hulpe gevven, andachte, der echt waen veur mekare.

 

Ik wens owleu gezegende Paosdagen, dat ze ow helpt, um iedere dag waer op te staone.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

💬 WhatsApp ons!
Heb jij een tip of opmerking voor de redactie? Stuur ons een bericht op 06 - 220 543 52 of stuur een mail: omroep@gld.nl!