Pleuny ontmoet de liefde van haar leven tijdens de evacuatie in 1995

DODEWAARD - De evacuatie zorgt in 1995 bij de inwoners van het Rivierengebied voor paniek en angst. Er moeten spullen worden gepakt en er moet een adres worden gezocht, op de vlucht voor het hoge water. Dat ging voorbij aan Pleuny Koetsveld, toen 14 jaar. Voor haar was die tijd een roze wolk.

'Ik zat op school en toen ik thuiskwam kreeg ik te horen dat we weg moesten. Ik was 14 en dat er gevaar dreigde en ons huis onder water kon komen te staan, drong amper tot me door', vertelt Pleuny Koetsveld, die op dat moment nog Pleuny de Vree heet.  'Ik dacht: leuk, we hoeven niet naar school! Dat we ons huis achterlieten was iets avontuurlijks.'

En dat werd het. Samen met haar tien zussen en twee broers en haar ouders vertrekt Pleuny naar Puttershoek. Daar woont familie van haar moeder. Het veertienkoppige gezin wordt verdeeld over drie gezinnen in Puttershoek. Pleuny's moeder neemt tijdens de evacuatie de gevulde vriezer achterin het busje mee. Zo draagt ze bij aan het voeden van alle monden op de opvangadressen. 

'Pleuny, je hebt sjans!'

'We hadden best wel schik', herinnert Pleuny zich. Op zondag gaat ze met haar broers en zussen naar de kerk, zoals ze thuis in Dodewaard gewend is om te doen. 'Het was een klein kerkje, waar 200 mensen in kunnen. Veel familieleden van mijn moeder komen naar deze kerk, allemaal mensen die wij niet kennen.' Bij de ingang van de kerk laat een jongen haar voorgaan. In het voorportaal groet hij haar. 'Hoi!'

Het zal wel familie zijn, denkt Pleuny, als dezelfde jongen in de kerk nog eens bij haar langsloopt en weer 'hoi' zegt. 

De volgende dag komt de vrouw des huizes van Pleuny's evacuatieadres, vrolijk thuis met de boodschap: 'Pleuny, je hebt sjans!'

Privéfoto.

Weer gaat de deurbel...

Pleuny weet niet wat haar overkomt. Eigenlijk is ze heel verlegen, maar ze reageert stoer. 'Ik moest die maandagavond oppassen in dat gezin waar wij zaten. Ik heb gezegd: laat hem vanavond maar komen! Ik snap nu niet dat ik dat heb gezegd, want ik was in die tijd best verlegen.'

Die avond gaat de deurbel en staat Jan Willem op de stoep. 'We zaten elk aan een kant van de kamer. We stelden elkaar af en toe een vraag. Soms was het een hele poos stil en dacht ik... wat moet ik nou vragen?' De 20-jarige Jan Willem schrikt wel een beetje als hij hoort hoe oud Pleuny is: 14.

De aandacht doet Pleuny goed, dat is ze niet gewend in het grote gezin waarin zij opgroeit. De volgende dag gaat weer de deurbel. Weer staat Jan Willem op de stoep. Ze gaan een stukje rijden. Als het gezin De Vree weer naar Dodewaard vertrekt, laat Pleuny haar adres en telefoonnummer achter. 'Die zaterdag kwam hij al naar Dodewaard.'

Pleuny Koetsveld en haar gezin. Privéfoto.

In 1998 trouwen Jan Willem en Pleuny en in hetzelfde jaar wordt hun eerste kind geboren. Ik ben nu 39 en mijn oudste dochter is 21. We hebben zoveel plezier samen. We hebben nog even in Puttershoek gewoond, maar ik miste de Betuwe. We wonen alweer 22 jaar in Dodewaard. Zonder hoogwater was mijn leven heel anders gelopen, dan had ik hem nooit gezien. En hadden we nooit dit gezin met vijf kinderen gehad.'

Zie ook:

Alle verhalen over de evacuatie van het Rivierengebied in 1995

Lees en deel herinneringen in de Omroep Gelderland Facebookgroep Hoogwater in 1995, evacuatie Rivierengebied

💬 WhatsApp ons!
Heb jij een tip of opmerking voor de redactie? Stuur ons een bericht op 06 - 220 543 52 of stuur een mail: omroep@gld.nl!
Meer over dit onderwerp:
Gemeente Neder-Betuwe Dodewaard Hoogwater Nieuws
Deel dit artikel: