Zin in Zondag | De dominee komt voorbij | Jan Leijenhorst

Brommers kieken in de karke.

Luister hier naar het fragment

 

Nog neet zo lange eleêen he-k een paar keer een deenst in de steektaal ehad met as thema: brommers kieken in de karke.

In dén Deenst vertellen ik aerst een verhaaltjen.

"’t Was drok bi’j Dika van de kruusweg en völle kabaal. De muziek ston hard, de bas van Pink Floyd’s 'One of these days', dreunen deur de zale.

De jongeleu probeern der ovverhen te schreeuwen. Want ze hadden makere jo völle te vertellen. Ovver ’t bier, ovver wat ze den avond alle-maole nog van plan waarn um te gaon doone.

Grote verhalen, völle grootspraok, dat wal, maor dat gaf neet, ’t was jo toch machtig mooi hier en… ’t was weekend.

Dan is het toch angaon.

Hökken bestond ton nog neet in de zeuventiger jaorn, dat is pas later ekommen met Normaal.

In tröpkes waarn ze ekommen, de meeste jongens stoer op de brom-mers, de meide vake nog in een groepjen op de fietse. Een enkeling al bi’j een jongen achterop.

In een hook stonnen Freek en Alie. Ze hadden allebeide een shaggie in de ene en een halven liter in de andere hand.

An ’t begin van de aovend hadden ze mekare nog van de wiedten an ekekken. Freek staonde bi’j ziene kammeräö en Alie zittend bi’j eur vriendinnen.

Halverwaege de aovend hadden ze makere 'toevallig’ etroffen bi’j de wc’s.

“Wol i’j een biertje?" had Freek evraogd en Alie had jao eknikt.

Nao dat Freek bi’j de bar de biertjes had ehaald, waarn ze wat appart gaon staon en probeern wat te praoten.

Onschuldige prietpraot, dat was het, maor de ogen spraken duudelijke taal. En de lichamen kwammen ok steeds dichter bi’j mekare.

"Hoo bu-j hier?" vroog Alie.

"Met de brommer", zei Freek.

"Wat he-j der veur ene?" vroog Alie.

"Een kreidler", zei Freek.

’t Was eur te völle kabaal en der waarn völ te völle ogen.

"Gao-j met, naor buuten hen, laot ik ow mien brommer zeen?"

Alie kek um an.

Den brommer kon eur estollen worden, maor Freek neet.

"Ik gao met”, zei ze.

Buuten ston een riege jongens met de ruggen naor de straote, dee hoof-den neet naor de wc, dee deden ’t wal in de sloot.

Alie en Freek lepen de jongens veurbi’j, naor een stil plekje op de par-keerplaatse.

Ton Freek an ’t ende van de aovend ziene kammeräö weer opzocht, nao-dat hee met Alie had af epsrokken um de volgende kaere samen te gaon, hee zol eur wal met zien brommer ophalen, vrogen de kammeräö waar hee was ewes.

"Oh niks", zei Freek, "een butjen brommers kieken."

Brommers kieken in de karke, ik mot aerlijk toegevven dat ik bi’j dit thema mi’j aerst efkes achter de aorne krabben.

Töt ik beseffen wat brommers kieken eigenlijk echt is.

Dat is ow efkes teruggetrekken, weg uut alle kabaal.

Effen weg van alle gedoo um ow hen, de harde muziek waordeur i’j neet ens fatsoenlijk könt praoten.

Um effen tied te maken veur en alle andacht te gevven an dee ene, dee ow echt wat dut, owwen deerne, of owwe vriend.

En a-j ’t zo bekiekt, dan past dat brommers kieken in de karke just heel good.

Weg uut alle gedoo, alle chaos van de waereld, alle kabaal van de leu, alles wat der gebeurt.

Effen op aosem kommen bi’j den Enen, dén ow echt wat te zeggen hef, bi’j God en bi’j zien verhaal.

Brommers kieken in de karke dus

💬 WhatsApp ons!
Heb jij een tip of opmerking? Stuur ons een bericht op 06 - 220 543 52 of stuur een mail: omroep@gld.nl!