Koninginnedag 10 jaar later | Jan keek recht in de ogen van Karst T. en verloor zijn vrouw

APELDOORN - Jan van den Berg uit Wilp verloor zijn vrouw José bij het Koninginnedagdrama in Apeldoorn. Omroep Gelderland blikt deze week met persoonlijke verhalen terug op de dag van de aanslag in Apeldoorn, nu tien jaar geleden. Door de aanslag van Karst T. overleden zeven mensen uit het publiek, onder wie José. Vandaag het verhaal van haar man Jan van den Berg die de kracht vond om verder te gaan.

door Judith Spanjers en Maaike de Glee

Op de overloop staat een zwarte dekenkist. Hij loopt er vaak aan voorbij. Bewust. De deksel gaat bijna nooit open. Hooguit een paar keer per jaar. Als de deksel opengaat, is er verdriet. In de kist zitten alle herinneringen aan zijn overleden vrouw José. Hij koestert ze.

Links op de foto José, rechts Jan. Tekst gaat verder onder foto.


30 april 2009. Het is een stralende dag met een strakblauwe hemel. Als Jan van den Berg met zijn vrouw José en zijn zus in de tuin zitten, komen ze op het idee om alvast wat eerder de stad in te gaan. Dan kunnen ze nog even een glimp opvangen van de koninklijke familie. Ze fietsen naar de Naald en zien dat het kruispunt al vol staat met publiek. Ze vinden een plek waar geen afzetting staat en waar niet te veel mensen staan. Dat wordt hun plek, niet wetende dat dader Karst T. op dat moment in zijn zwarte Suzuki is begonnen aan zijn fatale rit.

Ze staan er nog maar net als er in volle vaart een auto op hun afkomt. Van den Berg kijkt achterom. 'Ik keek recht in de ogen van de man die vol gas aan kwam rijden. Het leek erop of hij de politie wilde ontwijken. De auto schampte me. Ik lag ineens op de grond. Ik wilde opstaan, maar ik werd tegengehouden. Omstanders dachten dat ik ernstig gewond was aan mijn rug. Ik moest blijven liggen. Mijn zus kwam naar me toe om te vertellen dat José gewond was.'

Het drama op de kruising was live op tv. 2,5 miljoen mensen keken vol ongeloof naar de gebeurtenissen in Apeldoorn. Zij leefden mee met de slachtoffers en nabestaanden (tekst gaat verder onder foto)

Foto: ANP

Reanimatie

Van den Berg wil naar zijn vrouw toe, maar dat mag niet. Hij wil vrienden bellen, maar dat lukt niet. Er is geen telefoonverbinding. Dan hoort hij dat zijn vrouw gereanimeerd wordt. Gek genoeg maakt hij zich geen zorgen. 'Als ze reanimeren, komt het vast goed', dacht ik.

Het duurt een uur voordat hij met de ambulance mee mag. Ze rijden hem naar het ziekenhuis in Harderwijk. In de ambulance belt zijn zoon. 'Mijn zoon liep stage in Suriname en vroeg of we Koninginnedag aan het vieren waren. Ik moest hem vertellen dat mama een ongeluk had gehad. De ambulancebroeders namen daarna het telefoongesprek over.'

In het ziekenhuis gaat hij onder een scan. Het enige dat hij wil, is terug naar zijn vrouw in Apeldoorn. Maar dan krijgt hij het vreselijke nieuws te horen. Een vriendin vertelt hem dat zijn vrouw José aan haar verwondingen is overleden. Het verdriet is groot. In één keer is José uit hun leven gerukt. 'Vermoord zeggen sommigen, maar ik noem het liever een ongeluk', zegt Van den Berg. Op 6 mei wordt José gecremeerd. Ze besluiten de urn in een mooie zwarte marmeren zuil te verwerken die nu in huis staat.

De foto van José die op de zuil in huis staat (tekst gaat verder onder foto)

De foto van José. Foto: familie Van den Berg

Nieuwe vrouw

Een jaar na het ongeluk leert Van den Berg zijn nieuwe vrouw kennen. 'Een goede vriend van mij had eerder tegen me gezegd: als je zover bent dan heb ik de ideale vrouw voor je. Dat bepaal ik zelf wel, dacht ik. Het was nog te vroeg. Uiteindelijk besloot ik toch met haar te gaan eten. Zij was ook weduwe. Haar man was een jaar eerder overleed aan longkanker.'

Hun gedeelde verdriet bindt hen. Ze hebben allebei twee kinderen en zien dat ze het er moeilijk mee hebben. Ze praten er veel over en ze vinden samen een weg. Als Van den Berg en zijn nieuwe vrouw in 2015 besluiten om te gaan trouwen, zijn de kinderen hun getuigen. Trouwen is een emotionele stap. Voor Jan betekent het een stap vooruit, maar José zal altijd op nummer één blijven staan. 'We waren 35 jaar samen. Zij zal altijd mijn vrouw blijven.’

De geboorte van de kleinkinderen waren zeer emotionele momenten voor het gezin. Dan is het gemis van José het grootst. En toeval of niet, hun dochter kreeg op Koningsdag een zoon.

Omroep Gelderland ging samen met Van den Berg naar het Apeldoornse CODA museum om in het archief te kijken wat er nog bewaard is gebleven van Koninginnedag 2009. Bekijk hier de reportage die we met hem maakten (tekst gaat verder onder video)

'Máxima verontschuldigde zich'

Met de koninklijke familie heeft hij een speciale band gekregen. Vier dagen na het ongeluk kwamen koning Willem-Alexander en zijn vrouw Máxima bij hem thuis. Hij heeft mooie gesprekken met ze gehad. 'Ze verontschuldigde zich naar de kinderen dat hun moeder was overleden door hen. Een paar dagen later kreeg ik ook nog een handgeschreven brief van Willem-Alexander.' Van den Berg kan het zeer waarderen.

Veel steun had hij ook van de voetbalclub waar hij bestuurslid was. Leden kwamen binnenwaaien om samen met hen te huilen. ‘Het levert ook onverwacht mooie dingen op. Dat je denkt: dit had José mee moeten maken. Je vraagt je wel af wat zij ervan had gevonden.’

Door de gebeurtenissen is hij anders in het leven gaan staan. ‘Wat je overkomt, kun je niets aan doen. Wat je ermee doet, is wel een keuze. Ik denk dat het ons gelukt is om een goede weg te vinden. Af en toe janken we een kwartiertje, doen een drankje en dan is het weer goed. Leef je leven.’

Uit het hele land kwamen mensen naar Apeldoorn om hun steun aan de slachtoffers en nabestaanden te betuigen. Kinderen maakten tekeningen, brachten knuffels en bloemen. Onderstaande creatie is bewaard gebleven in het archief.  

Foto: ANP

Dit is deel 2 in de serie verhalen over Koninginnedag 10 jaar later.  Lees ook:

 

💬 WhatsApp ons!
Heb jij een tip of opmerking? Stuur ons een bericht op 06 - 220 543 52 of stuur een mail: omroep@gld.nl!
Deel dit artikel: