'Ze geven ons geloof een slechte naam', gemeente Arnhem praat over radicalisering

ARNHEM - ‘Ik schrik al als de bel gaat’, zegt een buurtbewoner. Bijna twee weken geleden stond haar straat plots vol politieauto’s. Helikopters vlogen over. Opeens vielen zwaarbewapende anti-terrorismeteams van de Dienst Speciale Interventies het huis van haar buren binnen. De zoon van het gezin werd opgepakt. ‘Ik stond in de keuken', zegt de buurvrouw. 'Toen hoorde ik: politie politie! Daarna klonken harde knallen. Ik vloog naar boven. Pas een paar uur later durfde ik weer naar beneden te komen.'

Door Jenda Terpstra en Ruben van der Scheer

In de Arnhemse wijken Presikhaaf, Het Broek en Vredenburg, waar onlangs drie terreurverdachten werden opgepakt, zit de schrik er goed in. Aan de buitenkant van de huizen lijkt alles weer rustig. Deuren zijn teruggezet, gesneuvelde scharnieren zijn vervangen. Maar bewoners zijn alert.  

Bij de grootschalige politieactie werden drie Arnhemmers opgepakt: Hardi N., Morad M. en Amir B. Ook een Huissenaar, twee Rotterdammers en een man uit Vlaardingen werden aangehouden op verdenking van het beramen van een terroristische aanslag in Nederland.  

In Arnhem werden op vier verschillende adressen spectaculaire invallen gedaan. Nadat het stof was neergedwarreld, hebben buurtbewoners niemand van de gemeente gezien. En dat had best gemogen, vinden ze. 'Ik had wel wat nazorg gewild', zegt de buurvrouw van één van de verdachten. 'Het is niet niks om dit mee te maken.' 

Familie blijft achter

In de meeste woningen waar de mannen zijn opgepakt, zijn de families van de verdachten achtergebleven. Met journalisten praten willen ze niet. ‘Laat ons met rust’, roept een broer van één van hen uit het raam. ‘We hebben geen commentaar’, zeggen ook de ouders van Hardi N..

Op de dag van de arrestaties viel de politie zowel de portiekflat van Hardi N. als het rijtjeshuis van zijn ouders in Presikhaaf binnen. Waar hij is opgepakt is niet bekend. De 34-jarige Arnhemmer van Iraakse afkomst wilde eerder naar Syrië afreizen. Nu wordt hij gezien als de centrale figuur in de groep die een aanslag wilde plegen in Nederland.

Zijn ouders zijn geschrokken van de invallen. Meer dan dat willen ze niet kwijt. Ook zij hebben nadien niemand van de gemeente gezien: niemand is met hen komen praten, zegt de vader van N. voor hij de deur dichtdoet. 

Gemeente debatteert 
Woensdagavond debatteert de gemeenteraad op verzoek van de SP over radicalisering in de stad. De drie mannen die zijn gearresteerd zouden deel uit maken van een grotere groep van 25 radicale moslims die de politie in de gaten houdt, zo liet burgemeester Ahmed Marcouch eerder weten.  

Slechte naam

In een voortuintje aan de Roompotstraat zitten twee Turkse vrouwen koffie te drinken in de zon. Niet ver hier vandaan was één van de invallen. ‘Ik ben dagen bang geweest’, zegt de vrouw die haar hoofddoek losjes over haar haren draagt. 

‘Ik baal vooral dat ons geloof weer een slechte naam krijgt’, zegt de ander terwijl ze haar vrolijk gekleurde hoofddoek in haar nek vastknoopt. ‘Die jongens maken ons geloof kapot.’ Haar gouden oorbelletjes twinkelen in de zon. Net als haar buurvrouw wil ze niet met naam genoemd worden.

Wat ze wel kwijt wil, is dat je in iedere cultuur, of geloof, goede en slechte mensen hebt. Bovendien, zegt ze, 'waar je mee omgaat word je mee besmet'. Een van die jongens heeft de anderen meegetrokken, zegt ze. 'Ze zijn door elkaar aangestoken. Of misschien wilden ze gewoon aandacht. En waar waren hun ouders ondertussen?', vraagt ze zich hardop af. 

Jihad

De oorlog, de Jihad, waar de jongens zo vol van zijn, die is niet hier, zegt de vrouw met de vrolijke hoofddoek zittend in de voortuin. 'Hier gaan we goed met elkaar om. Je groet elkaar en leeft je eigen leven.' Toch is er volgens haar iets veranderd in de wijk. 'De buurt is alert', zegt ze. 

Even verderop bij snackbar De Gastronoom op de hoek zit de 14-jarige Hanifi. De sfeer in de wijk is niet veranderd, zegt hij. Maar het idee dat de terreurverdachten zo dichtbij woonden is wel raar. 'Ik ken een van de verdachten van de straat. Het is een gewone, aardige jongen. Zoiets verwacht je niet.' Bang is hij niet. ‘Ik ben altijd met een groepje. We hebben het in deze wijk naar ons zin. Al zouden er wel wat meer activiteiten voor jongeren mogen komen.'

Volksbuurt

Buurtbewoner Hennie Hengeveld (69), die vlakbij Hardi N.’s ouders woont in Presikhaaf, is het niet met hem eens. ‘Het is hier soms een rotzooi’, zegt ze vanuit haar deuropening. Ze woont hier al meer dan twintig jaar en heeft de wijk zien veranderen. Haar Turkse buurvrouw was vroeger de enige buitenlandse. Nu behoort Hennie tot de witte minderheid.

Hennie hoort vaak dat Presikhaaf een volksbuurt wordt genoemd. 'Dit is geen volksbuurt, want in volksbuurten zorgt men voor elkaar. Hier gaat iedereen zijn eigen gang', zegt ze. 

Ook bij Hennie hingen die bewuste donderdag de helikopters boven de deur. Eén blok verderop werd een inval gedaan. ‘Ik schrik er niet echt van. De huizen zijn mooi gerenoveerd, maar vraag me niet wat er achter de voordeuren afspeelt.’ De mensen kennen elkaar niet, zegt ze. 'Ik loop van mijn auto naar de voordeur, groet de buren en ga verder om met mijn eigen familie en vriendenkring.' 

Zie ook: 

💬 WhatsApp ons!
Heb jij een tip of opmerking? Stuur ons een bericht op 06 - 220 543 52 of stuur een mail: omroep@gld.nl!
Meer over dit onderwerp:
Radicalisering Gemeente Arnhem Arnhem Nieuws
Deel dit artikel: