Zin in Zondag | De dominee komt voorbij | Margot van Veen

Met nieuwe ogen zien…

Luister hier naar het fragment

De afgelopen weken ben ik op vakantie geweest en heb ik genoten van prachtige zonnebloemvelden.
Overal zonnebloemen. Ik keek mijn ogen uit.

Het was goed om weg te zijn uit het bekende.
Afstand te nemen van mijn werk in het ziekenhuis, afstand te nemen van de dingen van alledag.

Om zo weer nieuwe dingen te zien.

Het is goed om afstand te nemen.

Want wat kúnnen we vastzitten in onze gewoontes, onze oordelen.
In de wijze waarop we kijken.
Hoe moeilijk is het om onbevangen naar de wereld om ons heen te kijken.

Soms moet je even weg uit je vertrouwde omgeving, weg uit je dorp, je stad, je veilige plek.

Omdat het bekende ons ook belemmert en ons het zicht ontneemt.

Afstand nemen om weer opníeuw te kunnen zien.
Opnieuw kijken naar de wereld waarin we staan.

En onszelf vragen te stellen bij alles wat je om je heen ziet en hoort.

En wat zien we dan? We zien de wereld om ons heen: het mooie en dát wat niet mooi is.
Alles wat het leven ons geeft.
We zien zoveel mensen, met hun verhalen. En we zien ook onszelf.
Onze eigen vreugde, angsten en verdriet. Soms zó veel dat het ons overspoelt.

Kunnen we zien dat wat er is? Steeds opnieuw met nieuwe ogen?
Misschien ligt de sleutel om góed te kijken wel in het welkom heten van onze angst, en het accepteren van onze kwetsbaarheid.

Wanneer we goed kijken dan kunnen we met ons hart zien.
Wat je ziet, kan ook gekleurd worden door vertrouwen in de Eeuwige, in God.
De aarde zien als Gods Schepping, de mensen om je heen zien als geschapen naar Gods beeld en gelijkenis, net als jij, voor het hier en nu én voor de toekomst.
Zien dat liefde boven alles gaat, liefde voor de Eeuwige en liefde voor de naaste, mens net als jij.

Jezus heeft ons laten zien hoe we kunnen kijken. Hij vertelt en leeft voor.
Laat zien dat het anders kan, dat er een weg naar leven is.

Hij liet zien dat we een keuze hebben.
Dat we kunnen kiezen voor leven en dat wij opstaan tegen duisternis.
Opstaan tegen onverschilligheid, hebzucht en moedeloosheid.
Jezus wijst ons op de bronnen die ieder van ons heeft.
Op kwaliteiten en mogelijkheden die we in ons hebben.

We worden uitgedaagd om met ons hart goed te kijken.
Steeds opnieuw met nieuwe ogen.

Zo krijgen we zicht op hoe deze wereld door God bedoeld is, mogen we weet hebben van hoop
en een onuitputtelijke bron van liefde.

Zo kunnen we zien in Gods Naam, zien wat God ons beloofd: “Ik zal er zijn voor jou.”
Ik zie je staan, ik laat je niet alleen.

Hij wil ons nabij zijn met liefde en trouw, ons gevend wat we nodig hebben op onze levensweg.

Als een kracht die ons draagt.

Heeft u opmerkingen of aanvullingen op dit bericht? Mail dan met de redactie: omroep@gld.nl. Of stuur ons direct een WhatsApp-bericht: 06 - 220 543 52