Zin in Zondag | De dominee komt voorbij | Jan Leijenhorst

Pippi Langkous

Luister hier naar het fragment


Mien zuster had veur eur verjeurdag iets aparts bedacht. Ze wol disse kaere gin gewoon verjeurdagscadeautje van ons hebben, bloomen, chokolade of zoiets, nae, ze wol disse kaere veur eure verjeurdag een cadeautje an ons gevven.
Ze kennen iemand van de theaterschole den wal een paar uurtjes met ons wat theateroefeningen wol doon. Een les in improvisatie neumen ze dat.
Op een mooien zundagmorgen zaten wi’j met achttiene, ovver het algemeen wat oldere leu, in een zaaltjen van een gemeenschapsgebouw in Gasselternijveen, in Drenthe.
Een jongen man van de theaterschole, leet ons wat oefeningen doon.
"Stel ow veur," zei he, "dat de vloere van de zale een denkbeeldigen kaarte van Nederland is. Gao dan no ens op den kaarte staon, daor waor-j geboren bunt.
Dat bleek nog een heel gedoo en heel wat ovvelegeen met mekare, waor ongeveer welke plaatse was.
Daornao mosten wi'j daor gaon stoan waor wi’j het leefste in Nederland op vakantie zollen gaon. En uutendelijk daor gaon staon waor-j nog neet dood evonnen zollen willen worden.
Het was vri’j bewaegen, praoten met mekare, um uut te zeuken waor weke plaatse zol können liggen.
Daornao mosten wi’j in tweetallen deur de zale lopen en um en um een waord zeggen. Ene van de twee begon met zomaor een waord en den ander mos reageern met een associatie op dat waord en zo wieter. Zonwolken-raegen-meter-centimeter-doem-naegel….
Hee had nog een heel aantal meer van dat saort oefeningen.
Allemaole met de bedoeling 'um ons wat lös te kriegen', zei hee. Te leern reageren op een ander en veural um fouten te dörven maken. "Want," zo zei hee, "a-j gin fouten dörft te maken kom i’j neet in beweging, blief i’j zitten waor i’j zit en gebeurt der niks.”
Op een bepaald moment vrog hee of der twee naor veurn wollen kommen um een kort toneelstukje op te voern. Net doone as of i’j, zoas op de televisie bi’j ‘tell sell’ wat wollen verkopen.
De groep zol een onderwerp zeggen en dat mos i’j dan met zien tweeen, al improviserend, de leu probeern dat an te smeern.
Ik ston een betje achtenan en dachte: der bunt der best wal wat bi’j, dee dit saort spelletjes wal vaker edoane hebt. Laot dee maor aerst. Want ik had het jo nog nooit edaone, dus wist ik neet of ik dat wal zol können.
En ton inens dacht ik aan Pippi Langkous. Dee zei altied: 'ik heb het nog nooit edaone, dus zal ik het wal können.’
En dat had ik net effen neudig. Want ik bun nogal van de ‘kat uut de boom kiekerig’. Ok wat onzeker of ik iets wal zol können.
Veurdat ik der arg in had ston ik op en probeern ik met een andere deelnemmer zogenaamd een brevenbusse an de groep te verkopen.
En wat hadden wi’j een lol en wat bedachte wi’j ons, al praotend, een hoop argumenten waorumme de leu van de groep toch maor veural dén breevenbusse kopen zollen.
Ik veulen precies wat Pippi bedoelen met eure opmarking: ik heb het nog nooit edaone, dus zal ik het wal können.
Dat is laeven in de vri’jheid van het gewoon probaern.
Pas a-j ’t probaert hebt, kö-j zeggen of i’j iets könt of niet.
Waog het maor, i’j könt het wal.
Uutgaon van het positieve, het anpakken. (En dat is heel wat anders dan uutgaon van het negatieve: ik hebbe het nog nooit edaone, dus zal ik het wal neet können.)
Owwe menaere van het bekieken van de dingen hef invlood op wat i’j der met könt.
Het bunt immers neet de umstandigheden dee ow bepaald, maor de menaere waorop i’j met de umstandigheden umme gaot.
An de umstandigheden zelf kö-j heel vake niks doon, wal an de menaere waorop i’j met de umstandigheden umgaot.
Daorin ligt ow toekomst, neet in het afwachten of de umstandigheden veranderd.
Wi’j zit neet vaste an wat gebeurt is, wi’j mögt opstaone en laeven gaon.
Ik wens ons allemaole völle Pippi Langkous momenten.
 

💬 WhatsApp ons!
Heb jij een tip of opmerking? Stuur ons een bericht op 06 - 220 543 52 of stuur een mail: omroep@gld.nl!