Zin in Zondag | De dominee komt voorbij | Jolanda Fennema Strijk

Zin in de lente!

Luister hier naar het fragment

Ik heb er helemaal zin in! Waar ik zin in heb? De lente. Ik kan niet wachten om naar buiten te gaan. Als ik kijk naar al die takken met knoppen die wel zwanger lijken en bijna niet meer kunnen wachten om hun nieuwe blad aan ons te laten zien, word ik blij. Blij is eigenlijk een te klein woord. Het maakt een besef in mijn wakker dat er een nieuw begin is. De natuur ontwaakt en lijkt alle registers open te trekken om dat met ons te delen. Ik moet dan altijd denken aan een songtekst van Angela Groothuizen:

Roze sneeuw dwarrelt zachtjes, op mijn hoofd in mijn haar. Roze sneeuw in de lente, dwarrelt rond elk jaar. Het geluk van een nieuwe lente. En de wind neemt het mee, pakt het op laat het gaan. In de stilte van de avond blijf ik nog even staan. In de dans van een nieuwe lente Dans voor mij alleen Roze sneeuw dans om me heen. Maak me gelukkig als een kind zo blij. Roze sneeuw in de lente blijf nog even bij mij 

Nieuwe lente, een nieuw geluid zegt het spreekwoord. Ook dat zie en hoor ik. Ik zie het in de bedrijvigheid van alle dieren om nestjes te bouwen. Die onbedwingbare drang om zich voort te planten. Al die vogels die hun lied zingen om duidelijk te maken dat ze toe zijn aan nieuw leven. 

Ik geniet ook altijd van het feit dat we meer op straat zijn, meer buiten. Ooit zei een oude buurman tegen mij: ‘Ik ben zo blij dat het weer buitenspeel-weer is, dan zie ik weer ouders en kinderen buiten, kan ik weer een praatje maken.’ Die nieuwe lente brengt nieuwe contacten, deuren die opengaan en mensen die elkaar ontmoeten. U hoort het waarschijnlijk wel aan mijn stem en de snelheid van mijn woorden. Ik moet echt mezelf toespreken om niet in mijn enthousiasme over mijn zin in de lente, een woordvloed over u uit te storten. Het gebeurt in mij omdat ik er zin in heb. Zin in dat nieuwe seizoen dat zoveel met ons doet. Ik weet niet of u er op let, maar u zou het eens moeten doen. Mensen lijken ook veel vrolijker en opener. Dat raakt me en daar geniet ik intens van. Meer nog omdat ik in mijn werk vaak ouderen ontmoet die bijna nooit iemand zien. Zij zijn intens blij met dat praatje bij het tuinhekje. 

Het raakt bij mij ook aan een diepe geloofsovertuiging dat dit is wat God bedoeld heeft. Nieuwe leven, hernieuwd of vernieuwd leven. Altijd die kans dat het weer opnieuw kan beginnen. In de winter kan alles doods lijken en grauw, de lente komt met de boodschap van kleur en levendigheid. Zo wil God er volgens mij, ook voor ons zijn. Ik hoop en bid dat dat sprankelende van dat nieuwe, die vrolijkheid, het gekleurde en bruisende in mij en mijn medegelovigen zichtbaar zal zijn. Dat wil ik delen met eenieder die ik tegen kom. Zeker als ik vrijdag bij het nieuwsverhalen hoor over vreselijke praktijken die mensen elkaar aandoen om de ander ervan te overtuigen dat hij of zij niet op de goede manier gelooft. Dan schaam ik me diep, dat kwetst me. Als ik dan kijk naar het buurmeisje dat stralend voorbij komt fietsen en me uitbundig groet dat weet ik het dat Jezus kwam om ons nieuwe hoop te geven. Een nieuw leven dat vol kleur en passie is. Daar wil ik voor gaan en dat wil ik delen. Daar krijg ik energie en nieuwe zin van. Dat maakt me gelukkig, als een kind zo blij. Blijf nog heel lang bij mij, dat geluk van een nieuwe lente, van een nieuw begin. Jezus zei: ‘Ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft zal leven. (Johannes 11:25)

Heeft u opmerkingen of aanvullingen op dit bericht? Mail dan met de redactie: omroep@gld.nl