Zin in Zondag | De dominee komt voorbij | Hans Keuper

't Vertelsel van 't zand

Luister naar het fragment

 

't Vertelsel van 't zand

 

Een baeksken kump hoge uut de berge ummelaege

't Geet aover rotsen , 't vund aoveral zien waege

Waorlangs 't kan streumen, langs keien en stene

Hee klopt eur tut gruus, niks blif nog an ene

En alles wat em remt, nömp hee met naor ondern

't Baeksken wöd groter, met broezen en met dondern

Mek hee zich een bane, niks höld em nog tegen

In alles hef hee zien wille ekregen

 

Maor vlakker wöd 't land en drao wöd zien water

Veur em lig bloos zand en de zonne , dee batert

Hee wil daor deurhen, dat is toch zien zin

Hee veult zich nog jong en stark, krek as an 't begin

Veur zonnen woestijn gef hee 't neet op

Maor hee veult ho zien kracht deur 't zand wöd estopt

Dan heurt e een stemme, zeute en warm

“Kom, geef ow aover, kom in mien arm”

 

 

“Ho kan ik daor kommen miene löppe lig toch hier

Ik bun wa-k altied waezen wol, een machtege rivier”

“Nog wel”, zeg dee stemme,”maor zol i'j deur zo gaon,

Dan blif der enkelt drek en daormet is 't gedaon

Geef ow dus maor aover, ik nemme ow wel met.”

De rivier zut op ens wat e eeuwen al wet

Zien damp kump umhoge, de wind fenk em op

En brech em gund naor een hogen top

 

Daor löt hee em gaone en 't raegent at 't zo zoest

Daor greuit weer een baeksken wat klatert en wat broest

De zandkäörne smuustert:”Wi'j wisten der van,

't Geet altied weer krek allèns op ni'j van veurn af an”

't Verhaal van 't water, 't vertelsel van 't zand

Dat brech mi'j naor later, 't höld mi'j an den hand

't Fluustert en smuustert, wee-t 't laezen wil, kan

De wind hef 't eschreven, 't steet in 't zand

Reageren op dit bericht? Mail naar omroep@gld.nl

Deel dit artikel: