Nog maar drie Olympische wedstrijddagen te gaan! Na mijn korte Russische uitstapje ligt de focus weer helemaal op ons oranje huis. Er hing vandaag, door het ontbreken van Nederlandse sporters aan de start, een behoorlijke Canadese sfeer in het Holland Heineken House. Ze waren in grote getalen aanwezig om de dames ijshockeyfinale te bekijken. Tot groot enthousiasme van alle fans hebben de Canadese dames goud gehaald. En dat betekent feest in Vancouver!

In ons perscentrum was het relatief rustig, dankzij het gebrek aan Nederlandse deelnemers. Tijdens zo’n momentje van rust gaan de gesprekken helaas steeds meer over het einde van de Spelen. De afgelopen twee weken hebben we met z’n allen zo intens samengewerkt en beleefd dat ‘thuis’ nog een raar (en ver weg) begrip is. Gelukkig duurt het nog even voordat we echt weer terug gaan naar de orde van de dag. En zoals gezegd, we hebben nog drie hopelijk prachtige sportdagen te gaan met enkele medaillekansen voor Nederland. Denkend daaraan begint het bij mijzelf toch te kriebelen. We kunnen Vancouver namelijk niet verlaten zonder die 100-ste gouden Nederlandse plak! 

Over een paar uur is er kans nummer 1, dan staat Nicoline Sauerbreij aan de start. Ze is fit, sterk en gemotiveerd, zei ze zelf. Ook al is er een grote groep favorieten en kan het alle kanten op, hoop ik minstens op een huldiging. Ik blijf graag positief! En over huldigingen gesproken, morgen schaatsen ook onze heren en dames hun eerste wedstrijden voor de Team Pursuit en komen de shorttrackers in actie.  Zaterdag, twee weken geleden hadden we onze eerste huldiging. Goud voor Sven op de 5 kilometer, een dag na de opening van de Spelen. Ik zou het symbolisch gezien perfect vinden als we op zaterdag, een dag voor de sluiting van de Spelen dat feestje nog een keer overdoen.