Olympische topdag - 21 februari
We hadden gehoopt op een medaille, misschien brons of zilver of een verrassing van Sven. Maar de gouden overwinning van Mark Tuitert was een topverrassing. Ondanks dat hij tot de favorieten behoorde, dacht ik net als de meesten aan goud voor Shani Davis. Ik beken: ik heb weer een paar tranen gelaten, twee keer zelfs. Na zijn overwinning en tijdens het eerste interview na de wedstrijd. Wat een prachtmomenten! Als het iemand gegund is, dan Mark Tuitert wel! We hebben even staan springen en dansen van blijdschap. En toen moest de huldiging in het Holland Heineken House nog komen. De zaal was niet alleen uitgelaten maar uiteraard ook compleet oranje. En meer nog dan anders voelde je de emotie. Humberto Tan vertelde dat Mark nu behoort tot een heel bijzonder en select rijtje van Nederlandse 1500m winnaars: Ard Schenk, Kees Verkerk en dus nu, 38 jaar later, Mark Tuitert. Ik dacht dat Sven een oorverdovend applaus kreeg, maar voor Mark duurde het nog veel langer. En dus weer ongelofelijk kippenvel! Mark was zichtbaar ontroerd, net als alle aanwezigen. Het moment waar hij al die jaren naartoe heeft gewerkt. Of zoals hij zei: ‘Ik wist dat er meer in zat, alles klopte vandaag.’ En waar kan het beter kloppen dan in een Olympische race! Alsof de avond al niet bijzonder genoeg was, kwam kroonprins Willem Alexander op het podium om Mark te feliciteren en te huldigen. En vervolgens stond een verrassingsoptreden van Guus Meeuwis op het programma. Wat een avond. Ik geloof niet dat
een huldiging ooit gaat vervelen...
Op zich was de gouden huldiging al meer dan genoeg ‘Olympisch hoogtepunt’. Maar mijn collega Jessica en ik hadden ook ‘s ochtends letterlijk een topervaring. We hadden namelijk kaartjes voor het freestyle skiën (dames) op Cypress Mountain, op zo’n 1,5 uur van Vancouver. We waren gewaarschuwd voor enorme wachtrijen, maar omdat we eigenlijk veel te laat vertrokken (en dus alle andere supporters voor hadden laten gaan), bereikten we de sneeuw in minder dan 1,5 uur. Een toptijd, aangezien we van andere crew-collega’s hoorden dat zij er minstens 2x zo lang over hadden gedaan.
Cypress Mountain is een van de locaties waar de sneeuw is ingevlogen. Wat zal ik zeggen: een strakblauwe lucht, heerlijk zonnetje, volop groen, maar wel een paar heuvels met sneeuw. Wij vonden het prima! En de sprongen, salto’s en dubbele schroeven van de dames zijn een feest om te zien. Helaas duurde de terugreis inderdaad wat langer, maar ach..het was een prachtige dag. En de volgende prachtige dag staat al te wachten, want straks mag ik gewoon naar de 1500 meter dames. Eigenlijk willen we daar ook gewoon weer een medaille!
