Olympische rustdag - 20 februari
Ik besefte vandaag ineens dat we al (bijna) op de helft zijn van de Olympische Spelen en ook op de helft van mijn verblijf hier. Zonder schaatswedstrijd of andere Nederlandse deelnemers aan de start, was dit een perfect moment om een beetje sfeer te proeven in de stad. Omdat het wederom een stralend zonnige dag was, inclusief strakblauwe lucht, ben ik een paar uurtjes naar Granville Island geweest. Dat klinkt exotischer dan het is, maar leuk is het wel. Granville Island is een soort van klein eilandje onder een van de bruggen die naar het centrum voert. Je vindt er onder meer een grote public market, inclusief volop verse vruchten, vis, groenten en allerlei eetcafeetjes. Granville Island is ook bekend om de kleine art galleries en andere creatieve winkeltjes. En je hebt er vooral een geweldig mooi uitzicht op downtown Vancouver. Tijdens de Olympische Spelen is het ook de thuisbasis van het Switzerland House. Zoals inmiddels overal in de stad, was het ook hier druk. Rijen mensen die stonden te wachten om de huizen binnen te kunnen of met een bootje naar downtown te gaan, want dat kan daar ook. Gelukkig heb ik een rustig plekje gevonden, aan het water, waar ik samen met Cisco (die ik ken vanuit mijn werk in Nijmegen en in Vancouver woont) heb genoten van een sushi-picknick. Een perfecte middagbreak!
Overigens heb ik na de huldiging van Annette en Laurine ook nog een persoonlijk geluksmomentje gehad. Want niemand minder dan mijn Canadese favoriet Jeremy Wotherspoon bezocht ons Holland Heineken House. En na mijn verhalen over Jeremy mocht ik hem van mijn collega`s zijn Heineken House pasje overhandigen. Iemand moest het doen.... Maar gelukkig is Jeremy heel aardig en vond hij het ook niet erg om, nadat hij ‘ontdekt’ was met iedereen (inclusief mijzelf) op de foto te gaan. Tja..je bent schaatsheld of niet!
Maar goed, na de zonnige break gaan we nu weer terug naar de orde van de dag. Want over een paar uurtjes komen de bobsleëers en de mannen op de 1500 meter in actie. En nu maar hopen dat het nog steeds ‘Kramer-ijs’ is....
