Eigenlijk zou ik naar mijn eerste Olympische ijshockeywedstrijd gaan. Maar toen gingen Annette en Laurine los en zag mijn avondprogramma er ineens heel anders uit. Onze roep om huldigingen is vandaag dubbel en dwars gehoord! We hebben de dames zojuist feestelijk gehuldigd in een (wederom) uitgelaten Holland Heineken House. Annette en Laurine hadden een vol programma, want eerst gingen ze downtown voor de officiële huldiging en vervolgens direct door naar ons oranje gevulde Holland Heineken House. Laurine, met een geweldige derde plaats, mocht eerst. Zij werd gehuldigd door haar assistant coaches. Daarna was het de beurt aan teamgenote Annette Gerritsen met haar prachtige zilveren medaille. Aan Edwin Evers de eer om haar te feliciteren. Edwin en zijn team maken hier elke avond hun live programma (dankzij de 9 uur tijdverschil dus te horen in de Nederlandse ochtend). Edwin verliet speciaal voor Annette zijn programma kort. Om het Nederlandse feestje te bekronen, warmde Kleintje Pils de zaal op en sloten ze de huldiging af met bekende kaskrakers.

Na dagen wachten was dit precies was we nodig hadden. Vanmiddag al waren we met z’n allen vol verwachting. Ik keek de wedstrijd samen met een paar journalisten, hier in ons perscentrum. De term ‘op het puntje van onze stoel’ gold niet meer. Want na de wedstrijd van Annette hebben we de rest staand (ijsberend) voor het grote scherm bekeken. Het was weer een ‘niet goed voor je hart’ wedstrijd, maar wel super! Niet alleen wij stonden te springen, de rest van de Medal Hall stond op z’n kop. Het bijzondere was dat er niet alleen heel veel oranje supporters waren, maar ook veel Canadezen. Met de eerste plaats van Christine Nesbitt was iedereen dus blij!