Olympisch geluk - 18 februari
Vandaag had ik heel veel geluk! Ik heb de 1000 meter mannen namelijk niet in het perscentrum gekeken, maar vanaf de tribune in de Olympic Oval. Ik vond dat ik als echte schaatsfan mijn geluk maar eens moest proberen af te dwingen. Daarom ben ik vanmiddag, ruim 2,5 uur voor de start, op mijn blauw-gele fiets gestapt richting de Oval. Je kunt elke dag proberen om overgebleven (of geretourneerde) kaartjes te kopen voor de wedstrijd van dat moment. Soms zit het tegen, maar vandaag zat het dus mee! Sterker nog, het zat heel erg mee. Want ik had niet alleen een kaartje, maar ook nog eens een hele goede plek: in de laatste bocht, op voorste rij. Er zat zelfs een behoorlijk aantal BN-ers, waaronder Ard Schenk, achter me. Ik heb al besloten om vaker mijn geluk te beproeven op deze manier.
Als echte schaatsfan ben ik weinig origineel als ik zeg dat ik deze 1000 meter ook weer geweldig vond. Stefan Groothuis hield ons lang in spanning met zijn eerste positie. Maar eerlijk is eerlijk: Shani Davis is de terechte winnaar. Er werd op de tribune trouwens al druk gespeculeerd over de aanstaande 1500 meter mannen. Het ijs schijnt namelijk echt ‘werkijs’ te zijn. Of zoals iemand zei: ‘Het is Kramer-ijs’. Met pas één medaille op de Medal wall in het Holland Heineken House raken de ogen steeds meer gericht op Sven. Ook al behoort hij niet meteen tot de favorieten op deze afstand...als iemand voor een verrassing kan zorgen, dan is het Sven wel. En wij willen heel graag een volgende huldiging. Maar dat hoef ik volgens mij niet meer duidelijk te maken.
Eenmaal terug uit de Oval hadden mijn collega’s trouwens een leuke verrassing in petto. Amper binnen hadden ze bedacht dat ik wel een rondleiding kon doen voor twee videodames van de British Columbia Government. Zij zijn onder meer verantwoordelijk voor de website van de hele provincie en maken filmpjes over de verschillende landenhuizen. Het Holland Heineken House kon niet ontbreken. Wat ik niet wist, is dat ik de rondleiding op camera mocht doen en dat ze het filmpje ook op YouYube, Twitter en Facebook gaan plaatsen. Daar stond ik dan, lekker uitgewaaid, geen tekst voorbereid, met hese (verkouden) stem en uiteraard moest het in het Engels. Ik had een paar takes nodig, maar ik ben nu te zien in een oranje jas, in een oranje bobslee, naast de gouden foto van Sven en ik overtuig twee Canadezen dat ze vooral een broodje kroket en onze boerenkool met worst moeten proberen. En ze vonden het lekker. O ja, ik mocht ook nog zeggen dat mensen hier vooral naartoe moeten komen. Geen serieuze journalistiek, maar wel heel leuk om te doen! Een dag nadat mijn Amerikaanse tv-debuut niet doorging, ben ik dus nu in elk geval bekend in British Columbia.
