Gisteren was het voor ons de ‘day after’ de geweldige huldiging van Sven en we moesten een beetje bijkomen. Helaas lukte het de schaatsdames niet een medaille te halen op de 3.000m, waardoor het in ons perscentrum aanzienlijk rustiger was. Dat gold overigens niet direct voor de rest van het Heineken House. Ook vandaag stond er weer een enorme rij geïnteresseerden voor de deur en de officiële medailleuitreiking van Sven, in BC stadium, leverde wederom het nodige gejuich op.

De dag na Sven was niet alleen een dag van bijkomen, maar ook de dag van de liefde. En een beetje Valentijn is natuurlijk nooit weg. Daarom had de organisatie voor iedereen een papieren hart, inclusief persoonlijke boodschap, aan een groot lint gehangen in onze crewkantine en kregen we hartjeslollies cadeau. En op een van de muren prijkte al twee dagen een enorm knalroze hart, waarop boodschappen achtergelaten konden worden. Het was een drukke briefjes bedoening. Toch leuk!

De dag na Sven was ook de dag van het Chinese Nieuwjaar. In Richmond leeft een enorme community Aziaten en dat merk je overal. Er is een overvloed aan Chinese en andere Aziatische winkeltjes en restaurantjes. En elke ochtend rond 7.00 uur doet een grote groep dames en heren op leeftijd hier in de O’zone hun uitgebreide twee uur durende ‘ochtend tai chi’. De viering van het Chinese Nieuwjaar moest dan ook wel groots en in stijl gebeuren. Daarom werd de O’zone getrakteerd op een uitgebreid vuurwerk. En over vuurwerk gesproken: ook al was er dan geen huldiging, er stond wel een optreden van Jan Smit op het programma, die de zaal met gemak platspeelde.

Over een paar uurtjes ga ik trouwens zelf mijn eerste sportieve vuurwerk van dichtbij meemaken. Ik heb namelijk een kaartje voor de 500 meter heren en ik sta nu al te trappelen. Geen torenhoge Nederlandse favorieten deze keer, maar wel een van mijn allergrootste buitenlandse favorieten: Jeremy Wotherspoon. Hij heeft alles gewonnen behalve een (verdiende) gouden medaille. Op zijn allerlaatste Olympische Spelen, ook nog eens in eigen land, is de druk enorm. Maar wat zou het mooi zijn! Ook al ben ik dan Nederlandse, straks hoop ik heel hard voor Jeremy te kunnen juichen. Ik trek ditmaal speciaal mijn Canadatrui aan. Trouwens, mochten de Nederlandse heren voor een verrassing zorgen, dan ben ik natuurlijk ook heel blij....