REACTIES
Geplaatst door: Ivonne - 11-08-2009 13:24
Renate,
Het is niet mijn bedoeling om wie dan ook te beletten zijn/haar verhaal kwijt te kunnen. Als iemand daar behoefte aan heeft, moet diegene dit zeker doen. En wanneer dit op een 'forum' als deze is, prima. Maar het kwam op mij over alsof OG er weer een uitzending over wilde maken. Er zijn ook veel betrokkenen die juist niet wéér met die beelden, die geluiden en daarmee wéér met hun angsten en verdriet geconfronteerd willen worden.
Wel knap dat je uit mijn reactie de conclusie trekt dat ik geen ooggetuige ben.
Hoe dan ook: ik wens je veel sterkte bij de verwerking, dat valt niet mee.
Het beste!
Geplaatst door: renate - 04-08-2009 11:27
hallo Yvonne,
ik denk niet dat U ooggetuige bent geweest van het gebeuren op 30 april.
ik wel... en ik weet dat het helemaal niet verkeerd is om hier zo nu en dan bij stil te staan...ik weet dat het goed is om het gewoon maar weer eens nog een keertje te vertellen, of om het gewoon nog een keer op te schrijven voor bv. omroep gelderland.
het wegstoppen van 30 april, het er niet meer over praten of schrijven, dát is pas erg voor nabestaanden, hulpverleners en getuigen! ik wil(kan) het niet vergeten !!
Geplaatst door: Ivonne - 04-08-2009 09:06
Vreemd dat mijn reactie op deze oproep is verwijderd. Begrijp me goed, ik vind het verschrikkelijk wat er is gebeurt, voor alle betrokkenen. Zie alleen weinig nut in het steeds maar oprakelen, dat doet niemand goed, zeker de nabestaanden niet! OG ziet waarschijnlijk weinig nut in commentaar op hun berichtgeving...
Geplaatst door: Rinse - 30-07-2009 15:02
Ik ging naar Apeldoorn om fotoâ??s te maken van het feest (gewoon hobby). Ik had net de laatste fotoâ??s gemaakt (de bus was net de hoek om). Ik stond nog te staren naar de kruising voor me. Ik heb de auto gehoord, gezien en zag mensen door de lucht vliegen.
Ik dacht aan een grap, vervolgens aan een bom (en dook samen met iemand naast me opzij) en zag uiteindelijk een lege kruising met lichamen. Het was stil (wat het overigens niet was zag ik later op televisie). Ik zag zwaargewonde mensen roerloos liggen. Vlak bij mij lag een schoen. Ik zag de onmacht van de politie en marechaussee die er bij stonden. Ik kon niets doen (ik heb geen ehbo kennis) maar besloot wel rustig te blijven (geen paniek) om niemand te hinderen. Zonder reden of doel heb ik nog wat fotoâ??s gemaakt. De hulpverlening kwam op gang en dan voornamelijk hulpverleners die niet direct op de kruising gestaan hadden (maar wel vlakbij). Ook de pers kwam massaal de kruising op (vreemd). Ik staarde naar het slagveld voor me. Ik ben weggelopen en langzaam kwam binnen wat ik gezien had. Ik kreeg toen pas kippenvel.
De dagen daarna waren emotioneel. De auto, het geluid. Misschien wel 100x per dag in gedachte. Was ie naar rechts afgebogen dan was ik er nu niet meer. Ik ben terug geweest naar de plek. Ik heb mijzelf gedwongen om mijn fotoâ??s te bekijken en er aan te wennen. Ik wilde weten wie er vlak voor me lag en of hij het overleefd heeft (nee â?¦). Nu drie maanden later speelt het gelukkig geen rol meer in mijn dagelijks leven (maar vergeten zal ik het nooit).
Geplaatst door: Pascal - 28-07-2009 17:32
Ik was op Koninginnedag 2009 samen met 2 vrienden in Apeldoorn.We stonden bij de grote kerk op de hoek Loolaan/Kerklaan,de eerste deelnemers van het defile waren inmiddels gepasseerd,en kwamen al weer vanaf de Kerklaan toen er plots een ambulance die vlak bij ons stond met toeters en bellen en een zeer hoge snelheid zich begaf op de Loolaan,in de richting van de Naald.We dachten eerst dat er een paard op hol was geslagen en in het publiek was terecht gekomen.Maar niet veel later kwamen er meerdere ambulances met hoge spoed aan gereden.En toen werd er gemeld dat de defile niet meer zou door gaan wegens een ernstig verkeersongeval bij de Naald,waarbij mogelijk dodelijke slachtoffers waren betrokken.En niet veel later werd er medegedeeld dat alle festiviteiten in Apeldoorn waren afgelast na een mogelijke aanslag op de Koninklijke familie.Op dat moment heeft het me heel diep geraakt dat zoiets heeft kunnen gebeuren op zo'n mooie zonnigedag.Nou eerlijk gezegt was ineens voor mij en mijn vrienden de zon ineens weg.Ik heb nog nooit zo'n erge Koninginnedag meegemaakt en hoop het ook niet meer zo mee temaken.Ik heb oo erg meegeleefd met de nabestaanden en de mensen die het met hun eigen ogen hebben meegemaakt.Maar het ergste vind ik wel dat mensen die het op tv en internet hebben gezien nu ineens geld willen zien voor de geleden ''schade'',na he zien van de beelden.Het is echt tezot voor woorden,dat er zulke zielige mensen zijn op deze wereld.
Geplaatst door: renate - 28-07-2009 14:04
wij hadden de stoet gevolgd op de tv. en hadden het plan om als de bus aan het eind van de loolaan was, snel op de fiets te springen en op het hoekje bij de loohof te proberen een glimp van de koninklijke fam. op te vangen. zo gezegt, zo gedaan...onze fiets stond net tegen de heg van de loohof, toen de bus de welbekende bocht ging maken. Wij stonden op het fietspad bij de stoplichten, en ik liep met de stoet mee de bocht om. mijn man trok me terug, op de stoep stonden we wat hoger, zo kon je het beter zien vond hij.
nog geen minuut later zag ik naast me schoenen ed. door de lucht vliegen en hoorde ik een boel lawaai, mijn eerste gedachte was:" welke idioot schiet er nu met een confetti kanon schoenen en laarzen door de lucht, geen wonder dat er mensen omvallen!!" het rijtje mensen dat tussen de dranghekken en ons instonden begonnen te gillen, dat het een aanslag was en dat we weg moesten!! toen drong het tot me door dat het niet bij de optocht hoorde maar dat dit een ramp was !!!
op een paar meter afstand zag ik de slachtoffers op straat liggen, mijn gevoel was helemaal weg...ik heb daar echt een paar minuten staan kijken...gevoelloos....voor mn voeten lag een meneer in een vreemde houding tegen het dranghek aan, een eindje verder lag een mevrouw...roerloos allebei....iedereen om mij heen riep dat ik weg moest wezen, en na enigzins getwijfel, ben ik weggelopen, hier heb ik nog wel last van gehad, op dat moment koos ik voor m'n eigen veiligheid, ik wist niet wat er nog meer zou komen, we hadden die hele auto niet gezien, en dachten dat er geschoten werd!! waarom heb ik niet de keus gemaakt om over het dranghek te klimmen en naast die meneer te gaan zitten????
ik heb diep respect voor de mensen die de slachtoffers hebben geholpen, en zag op de tv. dat de slachtoffers amper een minuut alleen gelegen hebben. wij zijn naar huis gefiets en hebben verslagen en ontzettend misselijk op de bank gezeten voor de tv. pas op dat moment besefte ik dat ik door het oog van de naald ben gegaan, als mijn man me niet teruggetrokken had, had ik daar misschien wel op straat gelegen.
in de weken erna was mn gevoel van veiligheid compleet verdwenen, ik was schrikachtig op straat, durfde me niet in grote groepen mensen te begeven, zeker niet met de herdenking op het marktplein!!!
nu merk ik dat het langzaam weer terug komt,voor mij doet de tijd een heleboel, voor de slachtoffers , nabestaanden en voor de hulpverleners die dag, zal dat ongetwijfeld anders zijn!!!
Geplaatst door: Petra - 28-07-2009 13:26
wij liepen net het laantje in bij de naald tichting het Loo toen we knallen hoorden. Eerst dachten we schieten! maar de koninklijke fam. ging staan in de bus en deden de hand voor de mond en zakten weer neer. De bus reed snel verder en met 4 min. hoorden we de eerste ambulances. we waren dus aande achter kant van het publiek. we zijn niet terug gelopen maar langs keizerskroon naar de auto. die aan de zwolseweg stond. En bij 0pa en oma gehoord wat er nu precies was gebeurd. Vreselijk dat je er zo dicht bij bent geweest.
De omschakeling van feest naar verdriet was tegroot. Want we waren in het oranje park begonnen en hebben nog een hand van Marilene en Laurentien gehad.
Alles bij elkaar onvergetelijk!!!!!
Geplaatst door: gonda - 24-07-2009 08:42
zelf myn zus uit HAIFA/israel had het nieuws vernomen en belde my op wat er gaande was EN zo wie zoheeft het my een angst gevoel gegeven om niet meer naar grote evenementen te gaan
Geplaatst door: gonny kok - 24-07-2009 08:36
IK ben dan wel niet in apeldoorn geweest met koninginnedag maar toen ik hoorde wat er gebeurt was toen zat ik echt te trillen op mijn stoel en het HOUDT me nog bezig .
Geplaatst door: Maria - 23-07-2009 21:38
Omdat ik zelf twee jaar geleden een overval heb meegemaakt, waaraan ik blijvend letsel heb overgehouden, voelde het nadien alsof ik van mijn vrijheid was beroofd: altijd om je heen kijken en opletten, ben ik wel veilig? zo voelt het ook nu, na de daad op Koninginnedag: deze man heeft ons allen beroofd van onze vrijheid. maar toch moeten we proberen geen angst uit te stralen want dan treft het je juist. Koninginnedag moet weer een feest worden van ons allemaal, in vrijheid en....hopelijk weer in Apeldoorn.
