Het zijn de kleine dingen...
Zaterdag kwam er een einde aan ons project Studio In De Wijk. Tien net afgestudeerde of nog afstuderende journalisten woonden een half jaar in 5 verschillende Gelderse wijken. Niet in de Vogelaarwijken, waar de media massaal op springen, maar in wijken in Ede, Arnhem, Zutphen, Nijmegen en Apeldoorn. Wijken waar provincie, gemeenten en woningbouwverenigingen nu veel aandacht aan besteden, juist om te voorkomen dat het probleemwijken worden.
Centrale vraag in het project: wat merken wijkbewoners nu van al die aandacht die er voor hun wijk zou zijn, van al die middelen die er in worden gepompt. En, misschien nog belangrijker, wat doen ze zelf om de leefbaarheid in hun wijk te vergroten? Ex-minister Vogelaar zei het ooit eens in een debat in Arnhem: je kunt er nog zo veel geld in stoppen, als de mensen het zelf niet dragen zal er niks veranderen.
Gelders gedeputeerde Theo Peters is een fan van het project. “Leefbaarheid in de wijk gaat ook vaak om kleine dingen, een veilige speelplaats of een goed onderhouden groenstrook, mensen moeten zich prettig voelen en zien dat er naar ze geluisterd wordt”, zo zei hij laatst op een bijeenkomst in Ede. Studio In De Wijk ging heel vaak over die kleine dingen en over gehoord worden. Soms zorgde de aandacht die de wijkverslaggevers aan een onderwerp gaven ervoor dat iets versneld werd gerealiseerd, soms kwam er gewoon een oplossing.
De Arnhemse wijk Geitenkamp heeft nu een veilige oversteekplaats bij het marktplein. Spectaculair? Nee. Belangrijk? Ja, vooral oudere bewoners vroegen er al jaren om. In de Apeldoornse wijk Zevenhuizen zitten ouders van een kinderdagverblijf nu aan tafel met de gemeente en met een welzijnsorganisatie, die pal naast het kinderdagverblijf een woongroep voor psychiatrische patiënten wil beginnen. Logisch dat ouders over deze plannen ongerust zijn en vragen hebben, die al 2 jaar niet werden beantwoord door gemeente en welzijnsorganisatie. Na één telefoontje van onze wijkverslaggevers kwamen de eerste antwoorden en werd overleg toegezegd. Zoals ook werd toegezegd dat er meer wordt gedaan aan het zwerfvuil in die wijk.
In Zutphen werden snel maatregelen genomen bij een zeer verkeersonveilige situatie rond een school in de wijk Waterkwartier. Ouders spraken elkaar bovendien aan over het schots en scheef parkeren rond de school. Helemaal in de geest van Ella Vogelaar: de bewoners zelf kunnen voor de echte verandering zorgen. Bovendien worden vernielingen in de wijk nu sneller gerepareerd en is opgehoopt afval opgeruimd. En daardoor is de drempel om er nog meer rotzooi bij te gooien gelijk flink verhoogd.
De Edese wijk Hoogbouw Zuid heeft te maken met verkeerd gesitueerde speelplaatsen, die helemaal omsloten zijn door struiken en bomen. Flatbewoners hadden daardoor geen enkel zicht op hun spelende kinderen, vonden dat onveilig en daardoor werden de speeltuintjes amper gebruikt. Na een bezoek van burgemeester Van der Knaap aan de studio werd overtollig groen binnen de kortste keren weggehaald. De woningbouwvereniging kapte direct een aantal hoge coniferen, die ervoor zorgden dat bewoners van de laagste verdiepingen wel heel donkere woningen, maar geen uitzicht meer hadden. Een wijkbewoner heeft beloofd om vanaf deze week de speciale wijkwebsite, die bij het project hoorde, bij te gaan houden.
In Nijmegen stond onze wijkstudio in Zwanenveld. Een trapveldje voor de voetballende jeugd, een tijdelijke hangplek voor jongeren in afwachting van een definitieve eigen plek” en verschillende initiatieven die wijkbewoners met elkaar in contact kunnen brengen zijn daar tastbare resultaten. Grappig: mensen die de hond uit laten blijken vaak makkelijker met elkaar in gesprek te raken dan wanneer ze elkaar zomaar op straat tegen zouden komen. Op 17 januari was er daarom een wijkfestijn, met snert voor de baasjes en brokken voor de honden.
Kleine succesjes, maar vooral het gevoel van bewoners dat ze gezien en gehoord werden. En nu hopen dat dit zo blijft. Niet altijd succesvol: de opdracht aan wijkbewoners om ook zelf hun schouders onder de leefbaarheid in de wijk te zetten. Er zijn mensen die dit met volle overgave doen, maar er zijn er veel meer die het allemaal over zich heen laten komen. En er zijn er altijd wel een paar die letterlijk overal schijt aan hebben: hun hond wordt in speeltuintjes uitgelaten, de winkelwagentjes hopen zich op in de voortuin en afval wordt op straat gegooid. En in de tussentijd maar afgeven op “die andere wijkbewoners”.
Leefbaarheid in de wijk begint bij bewoners; overheden en instellingen kunnen er met geld, plannen, activiteiten en alert reageren een echt succesverhaal van maken. En de pers kan het controleren en stimuleren. Studio In De Wijk is niet meer, maar een opvolger is in de maak.
Ton Mallo. hoofdredacteur 23 februari 2009
zaterdag 28 februari 2009 | 13:36 | Laatst bijgewerkt op: donderdag 26 maart 2009 | 14:56
