‘Heks zijn’ is niet meer iets om je voor te schamen. Een Eucalypta zijn is zelfs hot! Waarschijnlijk doordat Susan Smit er een paar jaar geleden openlijk voor uitkwam heks te zijn. Ondanks dat had ik, trendy als ik ben, me er nog niet verder in verdiept. Toen de Walhalla redactie bedacht om iets met heksen te doen, was ik daar dan ook meteen helemaal voor in. Lekker spannend  wel…  Ik verwachtte een mix van ingrediënten; de maan, de vrouwelijke kracht, energie en wijsheid. En dat samen gemengd met een vleugje mysterie… Simsalabim!!

Als Margot de deur open doet, zie ik een vrouw die goed past in mijn beeld van een moderne heks. Een grote bos rossige krullen, grote ogen en duidelijk aanwezig. Bij de voordeur van haar huis staan bezemstelen en branden kaarsen. De luiken zijn dicht. Waar ga ik in terecht komen? De kamer van Margot staat vol met heksenspullen en in de woonkamer naast de open haard staat een groot altaar. Er is zelfs een zwarte kat in huis! Echter, samen met nog 3 poezen; hij smeert hem meteen zodra we binnenkomen. De coven, zo heet een groep van heksen die samenkomt, druppelt binnen. Wat schetst mijn verbazing; er komen mannen binnen!!! Vier nog wel! Is dit emancipatie? Nee, dit is heel normaal zegt Margot. Mannen kunnen ook heks zijn. Hmmm toch een beetje jammer merk ik. Al zijn het leuke mannen, daar niet van.

Ik ervaar het gezelschap als een gezellige groep mensen bij elkaar, maar mis de magie een beetje. De coven heeft de vraag gekregen een ritueel uit te voeren voor een zieke man, Wil, die wel wat tovenarij en goede vibes kan gebruiken. Ik wist niet dat heksen zo sociaal begaan waren en zich ook hier mee bezig hielden. Een voor een kiezen we kruiden voor hem uit; zakjes die we later voor hem in het bos gaan offeren. Het wordt me duidelijk dat de rituelen te maken hebben met de natuur; kruiden, de elementen en inderdaad, de maan. Met z’n allen vertrekken we daarna naar de nabijgelegen ‘Duivelsberg’, wat wel een heel spannende naam is voor dergelijk ritueel. Ik had me voorbereid op ijzige kou en heb 5 lagen aan, maar het valt gelukkig mee. ’s Avonds in een bos zijn heeft op zich al wel iets magisch. Iedereen loopt echter gezellig te kwebbelen en weer mis ik een beetje de magie, het bijzondere.

Het vuur wordt gemaakt op een open plek en we worden allemaal op een punt in de ruimte gezet om een windrichting te vertegenwoordigen. Ik sta op het Noorden en ik mag van daar het noorden aanroepen om mee te doen met het ritueel. Wel apart om te doen maar ik voel er niet zoveel bij, maar ik ben dan ook geen heks natuurlijk. Jammer dat er vanavond geen maan te zien is, het is super bewolkt! We branden vervolgens het zakje voor Wil in het vuur. Ik had me verheugd op een echte geheime toverspreuk van Margot, maar nee… Wel blessen we Wil en wensen hem allemaal het allerbeste. Ik hoop van harte dat de goede intenties die er absoluut waren bij hem over zijn gekomen.